Categories
Komentarze
  • Avatar użytkownikaanna { Ja miałam zwyrodnienie kosmówki i co ja się nalatałam po doktorach, to po prostu jedna wielka porażka. Dobrze, że mam to już za sobą. Teraz... } – Lut 24, 8:47 PM
  • Avatar użytkownikaadmin { Ja niedługo będę miała operację i panicznie się boję, bo nie jest to operacja typu wycinanie migdałów. Mam nadzieję, że wszystko przebiegnie bez żadnych większych... } – Lut 03, 1:59 AM
  • Avatar użytkownikaAlicja B. { Ropniak macicy ? Moja siostra miała i bardzo cierpiała. Dostała jeszcze jakieś infekcji i miała różne plamy na brzuchu. } – Sty 24, 8:57 PM

Przygotowanie masy akrylowej

Przygotowanie masy akrylowej do użycia polega na zmieszaniu proszku z płynem w stosunku ilościowym określonym ściśle przez producenta. Stosunek wagowy proszku do płynu wynosi najczęściej 2,5 : 1. Zarabianie masy przeprowadza się w czystych naczyńkach porcelanowych. Po wymieszaniu proszku z płynem za pomocą szpatułki, przykrywamy szczelnie naczyńko, ażeby nie dopuścić do wyparowywania monomeru i odstawiamy je na pewien okres. Przed wprowadzeniem bowiem do formy ciasto akrylowe musi ulec tzw. napęcznieniu. Niektó-rzy nazywają to wstępną polimeryzacją. W tym czasie polimer rozpuszcza się częściowo w płynie monomerowym. Podczas wnikania płynu do ziarenek zwiększają one swoją objętość. Czas pęcznienia trwa na ogół 10—15 min. i kończy się wraz z wchłonięciem płynu przez polimer (czas pęcznienia polimerów opiłkowych jest z zasady krótszy). Pod koniec okresu pęcznienia znika ciągnienie się długich cieniutkich nitek przy unoszeniu szpatułką drobnych porcji masy. Powierzchnia masy staje się matowa. Wskutek utraty lepkości ciasto akrylowe daje się łatwo oddzielić od ścian naczyńka i formować przez ugniatanie. Jest to odpowiedni moment do wprowadzenia ciasta do formy gipsowej, oddającej kształt sporządzanej protezy. Obie części puszki polimeryzacyjnej, wewnątrz której mieści się forma gipsowa, zestawia się razem i spra- sowuje. Sprasowane wewnątrz puszki plastyczne ciasto akrylowe poddaje się następnie polimeryzacji, w wyniku której przechodzi ono w twardy produkt końcowy.

Stomatologiczne masy akrylowe dzieli się na: polimeryzujące pod wpływem ciepła oraz polimeryzujące samorzutnie w temperaturze pokojowej. Ze względu na szybki przebieg procesu te drugie nazwane zostały masami szybko polimeryzującymi. Polimeryzację cieplną przeprowadza się w środowisku wodnym lub na sucho w cieplarkach, przestrzegając przy tym wskazówek producenta. Niemniej jednak można wyróżnić kilka zasadniczych sposobów polimeryzacji:

– 1. Krótkoczasowa polimeryzacja przez gotowanie. Puszkę polimeryza- cyjną wkłada się do chłodnej wody, którą doprowadza się do temperatury wrzenia w ciągu 30—60 min. Temperaturę tę utrzymuje się przez około 60 min. Puszkę wyjmuje się po całkowitym ostygnięciu wody.

– 2. Średnioczasowa polimeryzacja wodna. Puszkę wprowadza się do chłodnej wody w ilości przynajmniej 3 litrów. Wodę ogrzewa się wolno do temp. 70°C, którą należy utrzymać przez 30—60 min. w zależności od grubości polimeryzowanego obiektu. Grube obiekty wymagają dłuższego czasu. Następnie wolno podnosi się temperaturę wody do 100°C i utrzymuje na tym poziomie przynajmniej przez 30 min. Duże znaczenie przypisuje się stopniowemu ochładzaniu wody, przedłużającemu się nawet do kilku godzin.

– 3. Długoczasowa polimeryzacja wodna. Sposób ten polega na polimeryzacji w łaźni wodnej o temp. 60 °C w ciągu 10 godz. Na zakończenie przeprowadza się jeszcze półgodzinną polimeryzację wodną w temp. 100°C. Chłodzenie również powinno być wolne.

– 4. Długoczasowa polimeryzacja na sucho. Puszkę umieszcza się w cie- plarce i polimeryzuje przez 10 godz. w temp. 90°C.

Dodaj