Categories
Komentarze
  • Avatar użytkownikaanna { Ja miałam zwyrodnienie kosmówki i co ja się nalatałam po doktorach, to po prostu jedna wielka porażka. Dobrze, że mam to już za sobą. Teraz... } – Lut 24, 8:47 PM
  • Avatar użytkownikaadmin { Ja niedługo będę miała operację i panicznie się boję, bo nie jest to operacja typu wycinanie migdałów. Mam nadzieję, że wszystko przebiegnie bez żadnych większych... } – Lut 03, 1:59 AM
  • Avatar użytkownikaAlicja B. { Ropniak macicy ? Moja siostra miała i bardzo cierpiała. Dostała jeszcze jakieś infekcji i miała różne plamy na brzuchu. } – Sty 24, 8:57 PM

Nadmiar STH

Nadmiar STH działa hamująco na heksokinazę, co upośledza tworzenie glikogenu. Hiperglikemii sprzyja równoczesne wzmożenie wydzielania glukagonu. Glikokortykoidy również hamują czynność lieksoki- nazy. Pobudzając równocześnie glikoneogenezę zwiększają zawartość glikogenu kosztem białka komórkowego. Adrenalina pobudza glikogeńolizę w komórkach wątrobowych i mięśniach, co prowadzi do podwyższenia zawartości giikozy we krwi. Działanie adrenaliny wzmaga ty- roksyna.

Według statystyki Joslina 14% chorych na cukrzycę stanowią dzieci. Niemowlęta chorują wyjątkowo, cukrzyca u dzieci najmłodszych przebiega bardzo ciężko i daje rokowanie niepomyślne. Początek cukrzycy u dzieci jest przeważnie dość ostry. Niekiedy poprzedza ją jakaś choroba infekcyjna, w większości jednak przypadków bezpośredniej przyczyny nie można ustalić.

Z powodu niedostatecznego zużytkowania giikozy przez tkanki poziom jej we krwi ulega podwyższeniu, występuje wzmożone przesączanie kłębkowe prowadzące do cukromoczu i wielomoczu. Glikozuria zależy nie tylko od stopnia przecukrzenia krwi, lecz także od wchłaniania zwrotnego giikozy w kanalikach nerkowych. W cukrzycy jest ono zwykle wzmożone (zwłaszcza w okresie kwasicy) stosunkowo niewielkiej glikozurii może towarzyszyć wysoka glikemia. Wielomocz wywołuje zwiększone pragnienie w następstwie niemożności należytego wykorzystania giikozy pojawia się wzmożone łaknienie. Dziecko chudnie, staje się apatyczne, męczy się szybko. Chorzy na cukrzycę wykazują znaczne obniżenie odporności, są szczególnie skłonni do infekcji ropnych skóry właściwej i jej przydatków, rany ich goją się wolno. Śpiączkę cukrzycową powodują najczęściej czynniki infekcyjne. Innymi jej przyczynami mogą być: błędy dietetyczne (dieta nisko węglowodanowa lub głodówka), stosowanie zbyt małych dawek insuliny, wszelkie urazy, zarówno fizyczne jak i psychiczne. Te ostatnie powodują wzmożone spalanie po wyczerpaniu skąpych rezerw węglowodanowych prowadzą do zwiększonego zużycia tłuszczów i białek. Powstający w wyniku spalania kwasów tłuszczowych i niektórych aminokwasów kwas acetylowo-octowy nie może ulec całkowi- temu utlenieniu z powodu braku kwasu szczawiooctowego, metabolitu gliltozy. Dochodzi do nadmiernego gromadzenia się ciał ketonowych- kwasu beta-hydroksymasłowego, acetylooctowego i acetonu.

Pierwsze objawy zatrucia tymi produktami stanowią zakłócenia wyższych czynności nerwowych, jak: rozdrażnienie, wzmożona pobudliwość i bezsenność, niechęć do pracy i zabawy. Zazwyczaj dopiero później pojawia się apatia i senność przechodząca w głęboką śpiączkę. W okresie przedśpiączkowym dzieci skarżą się na bóle mięśniowe (szczególnie kończyn dolnych) często występują silne bóle brzucha. Pojawia się jadłowstręt, a równocześnie wzmożone pragnienie, często nudności, wy-mioty (niekiedy z domieszką krwi), rzadziej biegunka. W miarę rozwoju kwasicy ketonowej występuje zapach acetonu i oddech Kussmaula z charakterystycznymi głębokimi, niezbyt przyspieszonymi wdechami. Wzmożona wentylacja płuc, wymioty i wielomocz powodują znaczne odwodnienie: skóra jest wybitnie sucha, niekiedy łuszczy się, napięcie gałek ocznych i mięśni szkieletowych jest obniżone. Towarzyszą temu objawy zapaści krążeniowej, jak bladość powłok, obniżenie ciśnienia skurczowego, przyspieszenie tętna, niska ciepłota ciała.

Dodaj