Musisz kliknąć:
Categories
Komentarze
  • Avatar użytkownikaanna { Ja miałam zwyrodnienie kosmówki i co ja się nalatałam po doktorach, to po prostu jedna wielka porażka. Dobrze, że mam to już za sobą. Teraz... } – Lut 24, 8:47 PM
  • Avatar użytkownikaadmin { Ja niedługo będę miała operację i panicznie się boję, bo nie jest to operacja typu wycinanie migdałów. Mam nadzieję, że wszystko przebiegnie bez żadnych większych... } – Lut 03, 1:59 AM
  • Avatar użytkownikaAlicja B. { Ropniak macicy ? Moja siostra miała i bardzo cierpiała. Dostała jeszcze jakieś infekcji i miała różne plamy na brzuchu. } – Sty 24, 8:57 PM

KARMIENIE ZGŁĘBNIKIEM

Jeżeli zachodzą trudności w żywieniu, zwłaszcza dzieci przedwcześnie urodzonych lub dzieci wymiotujących, wówczas stosuje się karmienie zgłębnikiem. Zgłębnik (kateter Nelatona nr 12—28, zależnie od wieku dziecka) wprowadzamy doustnie tak isamo, jak to czynimy w odsysaniu, z tym, że zgłębnik przesuwamy ponad krtanią do przełyku. Łatwiejszym i lepszym sposobem jest wprowadzenie zgłębnika (kateter Nelatona nr 8—1-0) przez nos do przełyku. Głowę dziecka odwracamy na bok, w stronę wolnego otworu nosowego. Zgłębnik jest połączony z lejkiem, przy czym przed wprowadzeniem należy go opróżnić z zalegającego powietrza i założyć na niego zacisk. Po wprowadzeniu zgłębnika zwalniamy zacisk i przez .odpowiednie unoszenie lejka regulujemy szybkość wpływającego pożywienia. Przez zgłębnik wprowadzony przez nos możemy również wlewać płyny odżywcze metodą kroplówkową. Zgłęb- nik łączymy wówczas z zestawem kroplówkowym zawierającym odpowiednie płynne pożywienie. Dzieci starsze podczas żywienia sondą powinny siedzieć.

PŁUKANIE ŻOŁĄDKA. Zabiegu tego dokonujemy u niemowląt w pozycji leżącej, a u starszych dzieci w pozycji siedzącej. W ostatnim przypadku pielęgniarka sadza dziecko na kolana i prawą ręką obejmuje ręce i klatkę piersiową, a lewą czoło i przyciska w ten sposób głowę dziecka do swojego ramienia. Używamy zgłębnika o takich samych rozmiarach jak w karmieniu doustnym i również w ten sam sposób go wprowadzamy. Zgłębnik łączymy z dostatecznie dużym szklanym lejkiem. Po wprowadzeniu zgłębnika wlewamy odpowiedni płyn. U niemowląt wlewamy 5-0—8-0 mlr u dzieci w wieku przedszkolnym ok. 1-0-0 ml, a u dzieci w wieku szkolnym ok. 2-0-0 ml. Po wlaniu opuszczamy lejek i w ten sposób opróżniamy żołądek, po czym znów napełniamy lejek i powtórnie opróżniamy. Postępujemy tak kilkakrotnie (4—5 razy). Do płukania używamy płynów obojętnych, a więc przegotowanej wody, roztworu fizjologicznego soli kuchennej lub wód mineralnych.

ZGŁĘBNIKOWANIE DWUNASTNICY. W tym celu używamy miękkich gumowych zgłębników specjalnie dostosowanych do sondowania dwunastnicy, o średnicy 4,5—5 mm. Zgłębnik jest oznaczony w odstępach 5 cm celem orientowania się, jak głęboko został wprowadzony. Zgłębnik wprowadzamy przez nos, jak to wyżej podaliśmy, aż do zatrzymania się na znaku 2-0 cm na brzegu szczęki lub zębów. Następnie dziecko układamy na prawym boku i czekamy, aż zgłębnik samoistnie przejdzie przez odźwiernik do dwunastnicy. Czekać należy cierpliwie, nieraz V2 do 1 godziny. Zgłębnik łączymy ze specjalną bańką szklaną. Skoro zgłębnik przesunie się o dalsze 5 cm, a w bańce ukaże się żółć, jest rzeczą pewną, że zgłębnik istotnie znajduje się w dwunastnicy. Treść możemy aspirować za pomocą strzykawki połączonej z dalszym końcem bańki szklanej.

Dodaj