Categories
Komentarze
  • Avatar użytkownikaanna { Ja miałam zwyrodnienie kosmówki i co ja się nalatałam po doktorach, to po prostu jedna wielka porażka. Dobrze, że mam to już za sobą. Teraz... } – Lut 24, 8:47 PM
  • Avatar użytkownikaadmin { Ja niedługo będę miała operację i panicznie się boję, bo nie jest to operacja typu wycinanie migdałów. Mam nadzieję, że wszystko przebiegnie bez żadnych większych... } – Lut 03, 1:59 AM
  • Avatar użytkownikaAlicja B. { Ropniak macicy ? Moja siostra miała i bardzo cierpiała. Dostała jeszcze jakieś infekcji i miała różne plamy na brzuchu. } – Sty 24, 8:57 PM

Gruczołaki jajników

Statystyki wskazują, że prawie połowa wszystkich przypadków guzów jajnika należy do gruczolaków (adenomata), a więc wykazuje budowę twoiów gruczołowych. Lite gruczołaki należą jednak do rzadkości, gdyż cewkowate twory gruczołowe, znamienne dla tego typu guzów, bardzo szybko przekształcają się w torbiele określane nazwą torbielako-gruczolaków (cystadenomata).

Główną cechą torbielako-gruczolaków jajnika jest szybki i nieograniczony wzrost torbielowatych przestrzeni guza wskutek znacznego bujania wyścielającego je nabłonka i ustawicznej jego czynności wydzielniczej. Bujanie nabłonka oraz podnabłonkowej tkanki łącznej może mieć kierunek albo ku zewnątrz, a więc, w głąb ściany torbieli, albo ku środkowi, do jej światła. Ten pierwszy rodzaj bujania gruczołowego cechuje wszystkie torbielaki jajnika, drugi natomiast jest mniej pospolity. Spotykamy go jednak zawsze w tej odmianie torbieli jajnika, które nazywamy tor- bielakami surowiczymi brodawczakowatymi (cystoma serosum papillare).

Wzrost gruczolako-torbielaków polega na tworzeniu przez ich nabłonek licznych, jakby wtórnych gruczołów, z których w lącznotkankowym utkaniu ściany guza powstają nowe torbiele, a z tych z kolei w ten sam sposób jeszcze inne, co w końcu doprowadza do utworzenia guza wielokomorowego. Do tego rodzaju bujania nabłonka gruczołowego dochodzi wprawdzie w wielu miejscach jajnika, wkrótce jednak jedna lub więcej torbieli urasta do większych rozmiarów, a inne, mniejsze, wchodzą stopniowo w ich skład po zaniknięciu przegród dzielących poszczególne komory guza. Przez złączenie się kilku mniejszych przestrzeni torbielowatych powstają duże torbiele, a pozostałości po dawnych przegrodach między komorami mogą mieć postać taśmowatych pasm lub wyniosłości na wewnętrznej powierzchni wielkich torbieli, w których ścianach można stwierdzić również maleńkie torbiele wtórne lub ślady tworów gruczołowych. Rozrost podnabłonkowej tkanki łącznej idzie w parze z szybkim bujaniem komórek nabłonkowych, wskutek czego tkanka łączna tworzy liczne pokryte nabłonkiem wypustki i rozgałęzienia do wnętrza guza.

Rozróżniamy w zasadzie dwa rodzaje torbielako-gruczolaków jajnika torbie- łako-gruczolaka śluzowego, zwanego też wielokomoęową torbielą pseudomucynową (cysladenoma pseudomucinosum, cystoma pseudomucinosum multiloculare) i torbielako-gruczo- laka surowiczego, czyli torbiel surowiczą brodawczakowatą (cystadenoma serosum, cystadenoma serosum papilliferum), na którego wewnętrznej powierzchni mogą występować twory brodawczakowate.

Dodaj